Ostatnia część siedmioksięgu porusza najbardziej. W Narnii źle się dzieje, Kalormeńczycy zagrażają krajowi, a fałszywy Aslan mami ludzi. Tylko Eustachy i Julia mogą pomóc magicznej krainie i wypowiedzieć wojnę siłom zła. Pod koniec powieści dowiadujemy się, że rodzeństwo Pevensie, Eustachy i Julia (rodzeństwo oprócz Zuzanny, której z nimi nie było) zginęli w wypadku kolejowym i teraz trafią do nowej Narnii, będącej odpowiednikiem ziemskiego Raju, gdzie panuje Aslan. Tam spotykają wszystkich, z którymi zdążyli się w "starej" Narnii zaprzyjaźnić, a których już na świecie nie było (na przykład pana Tumnusa).

Ostatnia część jest smutna, tak, jednak daje nadzieję na lepsze jutro. I oby Zuzanna kiedyś zrozumiała, że Narnia nie jest jedynie dziecięcym wymysłem, lecz prawdziwą krainą, gdzie zawsze można się dostać - trzeba tylko wierzyć.

Rozdział 1 Nad Kotłem
Rozdział 2 Lekkomyślność króla
Rozdział 3 Małpa w pełni chwały
Rozdział 4 Co stało się tej nocy
Rozdział 5 Pomoc króla
Rozdział 6 Nocny wypad
Rozdział 7 Głównie o karłach
Rozdział 8 Jakie nowiny przyniósł orzeł
Rozdział 9 Wielkie zgromadzenie na Wzgórzu Stajni
Rozdział 10 Kto wejdzie do Stajni?
Rozdział 11 Wszystko dzieje się coraz szybciej
Rozdział 12 Przez drzwi Stajni
Rozdział 13 Jak karły nie dały się oszukać
Rozdział 14 Noc spada na Narnię
Rozdział 15 Dalej wzwyż i dalej w głąb
Rozdział 16 Pożegnanie z Krainą Cieni